923'de Demiş

akşamüstü

bir öküz burnunun ıslak siyahlığı nasıl bileniyor

eylül'de bir akşamüstü

ağaçlar tozlu yapraklarıyla ilk serinliğe yaslanıyorlar

ufacık eşeklerini önüne katmış sabahlara kadar tuz çekiyor

yukarı fırat köylüsü

allahım

sırtlarda yine dumanlı dağ ateşleri

lâcivert bıyıklarına ayran bulaşmış

yıldızların dibinde umutsuz türkülere giren

tütün koyun ve kıl kokulu çobanlar

kesik kulakları ve tebeşir beyazı dişleri

karanlıkta adama dehşet veren

halbuki bakışları insancasına dost

nefes nefes çoban köpekleri

allahım

gece ilerledikçe nasıl artıyor dağların ağırlığı

cimin dağı öteden şu adını aklımda tutamadığım

ova köylerini nasıl eziyorlar

harman yerlerinde gündüzden kalma testiler sızıyor

ağır kamyonlara yüklü

kemah yolunda sonbahar

ve yorgun kavakların bitmez tükenmez arkadaşlığı

arkta sürbehan köyünde sular

gülüşerek karpuzlara uzanıyor

küçük neşeli fakir su

kumlarda dinlenen karpuz

çıplak

çamurlu ayaklarıyla gece suyuna çıkmış köylülerin

karanlıkta sönüp yanan isli fenerleri

uzak uzak

allahım

memleketim

demiş ki mustafa kemal

«… memleket demiş

asrî medenî ve müreffeh olacaktır

behemehal

bu demiş bizim için bir hayat davasıdır.»

923'de demiş