Karadeniz Gibi Kükrer (Aşıklar)

Karadeniz gibi kükrer coşarsa

Dalgası gelince yaman aşıklar

Hırs gelip de ayranlığı şişerse

Kaybeder irade dümen aşıklar

Ağzına geleni hemen atarlar

Ben aşıkım diye çalım satarlar

Haram demez helal demez yutarlar

Bibersiz baharsız çemen aşıklar

Karanlıkta ayna görse ay sanır

Ürüyada şarap içse mey sanır

Mezarlığa yol uğrasa köy sanır

Gözleri kararmış duman aşıklar

İyi demez kötü demez metheder

Bakarsın ki bir tel kırmış çat eder

Sorsan baksan aşka binmiş at eder

Yorulup yollarda kalan aşıklar

Şehvetle aşıktır kıza geline

Arı olan tuz katar mı balına

İbrişimden nazik ipek teline

Takarlar çeşitli yalan aşıklar

Kabını yumaya bulamaz karı

Hind'den Hindistan'dan bahseder yari

Beğenmez topalı bulamaz körü

İsterler bir kaşı keman aşıklar

Asıl aşıkların arzu cemaldir

Arifler bilirler ehli kemaldir

Aşıklar bizlere yüz yıllık yoldur

Koşsak da peşinden hemen aşıklar

Aşıklar çoğaldı sadık az kaldı

Fikreyle ey Veysel ne zaman geldi

Şiirde ne özet ne bir öz kaldı

Savurur denesiz saman aşıklar