Yol Ver Ulu Dağlar Diye Bilinen Şiir
Boyut
bir güzele müptelayım ezelden
derdi gama kattı ahuzar beni
ciğer kebab oldu ne gelir elden
iflah etmez daha intizar beni
koy desinler ateşim yok közüm yok
Dahi yare yalvaracak yüzüm yok
Yokladım kendimi bir kem sözüm yok
Yara şekva etmiş ülüzgar beni
Dünyada bulmadım gönüle mekan
Nerde bir gül bitse etrafı diken
Yar o baht bende bu ah var iken
Hasret mahpus eder kara yer beni
Sümmani’yim kendi kendim okladım
şadlık taksiminde yattım yukladım
Yarin küçük defterini yokladım
Yazmış defterine ihtiyar beni