Müstezat

Âşığa aşkın âteşi gör ne yaradır

Derde çaredir

Aşkı olmayan beyvâne bey bîçâredir

Amma âvâredir

Her kimde ki lâ görünür ilm-i ibâre

Feyzi idâre

Halledemez kelâmını yüzü karadır

Fikri mudaradır

Yağma etsen âşık bâğını yâdân olmaz

Fikrine salmaz

Çünkü anın iştiyâkı âhi peridir

Meyli zâredir

Her kim ki sahiptir olur kendi özüne

Gitmez izine

Elbette o gûşların arzusu zâredir

Sanma ki hâredir

Çünkü anın fi‟ li bozuk dek ü dubaradır

Cismi mâredir

Yüzleri dost özleri düşmânına aldanma

Ne derse kanma

Yâr için cân fedâ edip sakın usanma

Gayriye yanma

Gayriye gönül verirsen yâr nicedir

Mülkün ordadır

Kazâ-i Narman bize dünyâlık mekân

Tenhaya diken

Sabâvetim Hüseyin‟ dir mahlâsım Sümmân

Pederim Hasan

Bunca müddet geçirdiğim Samikaledir

Kale ibaredir

Tevellüdüm seksen sekiz ondan sonradır

Meslek şuâradır