Korkarım

Gezdim bu alemde serbest yürüdüm,

Bir gün bu can bir ten olur korkarım

Encemi seslerler hesap başına

İşim gücüm şivan olur korkarım.

Ben mahir değilim ilm-i imla da

Kün emriyle alem geldi abada,

Gezdim boş boşuna ışık dünyada

Bir gün kabrim zindan olur korkarım.

Kavruldum alemde bir Mah-ı Tab'a

Vücudum şehrini koydum hitaba

Mahdumum vekili Sümmani Baba

Bu ad bana bühtan olur korkarım.