Giderim (Öz Canımdan Çok)

Öz canımdan çok sevdiğim Erzurum

Çaresiz dişimi sıktım giderim

Gafillerden darbe yedi gururum

Çaresiz dişimi sıktım giderim

Selam olsun ecdat ile abaya

Abdurrahman Gazi Habip Babaya

Tuz ektiler çalıştığım çabaya

Kaderime boyun büktüm giderim

Benim canım feda idi bin cana

Bin can az derlerse iki bin cana

Kırk senelik gözyaşımı fincana

Kattım Karasu'ya aktım giderim

Kırılmış sazımı astım tavana

Çevirdim yönümü döndüm divana

Gurbet kelepçedir yurdu sevene

Bilerek koluma taktım giderim

Nazar ettim solu ile sağına

Sanki matem düşmüş yar otağına

Seyreyledim Palandöken dağına

Üç kez geri döndüm baktım giderim

Yel devirsin sebeplerin kökünü

Sırtıma verdiler sitem yükünü

Kırk senedir beklediğim ekini

Harmana dökmeden yaktım giderim

Alnımız apaçık yüzüm karasız

Buna rağmen kuyladılar yarasız

Tambura köyünden Emrah çaresiz

Ben de Erzurum'dan çektim giderim

Reyhani'yim aşk ateşim dinmedi

İftira darbesi cana sinmedi

Zeynel Horasan'a gitti dönmedi

Bu da benim kara bahtım giderim