Aşık Ömer Şiirleri

Hakikat rahında gönül bülbülü Gonca evrakını rayegan okur Fem-i fesahatle depredüp dili Gahi Bostan gahi Gülistan okur…

Hal-i sevda ile pür inkisarım Umarım müşkilim fethede Fettah Diriğa görünmez zahirde yaram Ne bilsün derunum derdini cerrah…

Gel vahş u tyuru beyan edelim Gör neler halk etmiş Bari Taala Her birin ismiyle ayan edelim Ayn-i ibret ile eyle temaşa…

Hicran köşesinde yatarım hasta Zayıfım cisme ter ne zaman gelir Gözlerim yoldadır kulağım seste Dilberden bir haber ne zaman gelir…

Hilal ebruların şekl-i meddini Çekenler sineye teslim eder ruh Sehhar-i cevr ile büker kaddini Kal’a–i visale bulunca fütuh…

Kadir mevlam senin hikmetin çoktur Bir kuş gördüm taş mermerden içeri Ömrüm tamam olup vadem bitende Defnederler taze yerden içeri…

İriştik vaslına mah-ı sıyamın İktida eyledik ibtidasına Bilenler ahvalin ruz-i kıyamın Çalışır varınca intihasına…

Kamu insan bir ahenge maildir Kolay nedir mihnet nedir bilmezler Düşünmezler şu dünyanın sonunu Hayat nedir memat nedir bilmezler…

Gel dilberim kan eyleme Seni kandan kıskanırım Doğan aydan esen yelden Seni günden kıskanırım…

Koyup el güğsüne Hakk’ın selamın Verdi bendesine bir şah-ı mahbub Kıldım adab ile feth-i kelamın İşte böyle olsa alemde mahbub…

Kurulalı neler çekmiş Yalan dünyaya sorsana Nice bin türlü kan etmiş Akan deryaya sorsana Bilinmez ne acep aldır…

La’l-i nabın yarin hokka feminden Almasam incinir alsam incinir Yıllarca ağlayup hicr ü gamından Gelmesem incinir gelsem incinir…

Melahat mısrında küşade falin Yusuf-i sanisin bekavl-i sahih Tuğra-yı garradır iki hilalin Berat-ı unvanın okunur fasih…

Şu karşıdan gelen dilber Gelir amma neden sonra Bir selama kail oldum Verir amma neden sonra…

Sinem üzre olan göz göz muhabbet Ateşinin yeri midir nedir bu Dökülür şevk ile nöbet-be-nöbet Kûs-i İskenderi midir nedir bu…

Nevbahar eyyamı artmada cuşun O deme erdiği çağların Tuna Payine yüz sürer eyler huruşun Beklemez suları dağların Tuna…

Niçe dil vermesin divane gönlüm Böyle bir cemali münevver aya Aşkıyla olaldan mestane gönlüm Nazar etmez oldu cam-ı sahbaya…

Ol mahın hüsnünde hal-i mükerrem Hacer-ül-esved’dir ey kaşı mihrab Çah-ı zanahdanın çeşme-i Zemzem Cemalin uşşaka kıble-i eshab…

Ol tıfl-ı nevreste şuh- ı cihanım Hublar içre şimdi bir danecedir Aceb bi-vefadır çeşm- i fettanım Gönlüm ol ecilden divanecedir…

Çıktım yücesine seyran eyledim Yar ile gezdiğim yollar perişan Firkat geldi bir ah çektim ağladım Bir ben değil cümle eller perişan…

Perişan gönlüme değme ey peri Hazer et Huda’dan yerde neler var Ateş-i aşkına düşelden beri Gör bu sine ile serde neler var…

Hey gaziler bir seyrana uğradım Söylenecek dinlenecek hal değil Dokuz kişi bir pireyi kovalar Ardı sıra erilecek hal değil…

Rah-ı mahabbeti seyran ederken İriştim menzile bir ayağ ile Hublar arasında seyran ederken Yitürdüm kendimi bir ayağ ile…

Sabahtan bahçeye girdim Bülbülüm güle sarmaşmış Dost gülün engel koparmış Sefil fidana sarmaşmış…

Sabahtan uğradım ben bir güzele Güzel ağlatmadı güldürdü beni Ummaz idim ondan ben bu keremi Ak göğsün üstüne kondurdu beni…

Sabahtan uğradım canan bağına Gördüm üftadeler hare çevrilür Hiç kimseler bilmez halim yamandır Her biri bir Mansur dara çevrilir…

Sabr-ı Eyyub ile ıd-i visale Ahdedip ol peri dedi ya nasib Ey gönül düşme sen böyle hayale Bize ol demlerden ölüm an karib…

Salınıp seyran yerine Çıkan dilber kiminsin sen Siyah zülfün mah yüzüne Döken dilber kiminsin sen Baktım gözüne kaşına…

Sebep oldun ayırdın beni yardan Tig-ı gazab sana yar olsun rakib Kurtulma cihanda ah ile zardan Köhne dünya başna dar olsun rakib…

Ser feda zülfüne der imiş rakib Canlar veren aşıkanın cürmü ne Senin gerdanına yaraşmaz mı ip Bu kakül-i perişanın cürmü ne…