Yağmur Gül ve Eller

Yel yapraklarımı savurur,

Dört yanım yağmurla örtülü;

Güz vaktim gerçek ya, ne yağmur!

Kafamda hep bir uykusuzluk

Ve masamda bir düşler gülü,

Gecenin içinde, soyunuk.

Ve bir düşünce arasında

Ellerim; beyaz, boş ve bencil,

Bu gül’le gece arasında,

Kopmuş gidiyor dallarımdan...

Hayır, başımdan yana değil

Uykusuzluğum, ellerimden.