Kış

Yine kış,

Yine şems-i mesâda, ah o bakış,

Yine yollarda serseri dolaşan

Aşiyansız tuyûr-ı pür-nâliş...

Tehi kalan ovalar

Sükût eder sanılır mevsimin gumûmuyla

Harab olan sarı yollarda kalmamış ne gelen,

Ne giden,

Şimdi yalnız kavâfil-i evrâk

Mütemâdi sürüklenir bir uzak

Ufk-ı pür-ıztırâb u nevmide.

Yine kış, yine kış,

Bütün emelleri bir ağlayan duman sarmış...