Eşik

Basma, bu eşikte benim kalbim var,

Kalbim ki bir uzak hayale ağlar.

Kıskanç bir büyüdür bana uzletim

Zâlim arzularla tutuşan etim,

Her akşam bir çarmıh olur ruhuma.

Ben de bilmem nasıl diner bu humma;

Saatler işkence, günler cellâdım,

Ne ben yanlızlığa bir lâhza kandım.

Ne de yalnızlığım benden usandı.

Tahtayı kurt oydu, taş yosunlandı,

Yabanî otlarla örtüldü duvar;

Mermer havuzlarda köpüren sular

Kâh bir ayna oldu kamaşan güne,

Kâh bağrım açıldı bütün hüznüne

Ufukları sarsan geniş rüzgârın.

Benden sor sırrını bu boş yolların

Benden sor ve benden dinle akşamı…