Şüpheliyim Bre Dostlar

İki ayaklıydı, konuşuyordu

“İnsandır” dediler, ben inanmadım.

Kediye benzettim, artık yiyordu

“Aslandır” dediler, ben inanmadım.

Fala baktı, aynalara bakmadı

Hayalimde müspet iz bırakmadı

Başköşeye bağdaş kurdu, kalkmadı

“Mihmandır” dediler, ben inanmadım.

Her gün bir kılıkta gördüğüm oldu

Şüpheler beynimde kördüğüm oldu

Yaşını-başını sorduğum oldu

“Civandır” dediler, ben inanmadım.

Dedim, soyu kalsın, töresi nasıl?

Verdiği sözlerin firesi nasıl?

Şeytanla, Deccalla arası nasıl?

“Düşmandır” dediler, ben inanmadım.

Yediği arpaya hile katardı

Kızarsa yıldıza tekme atardı

Şeceresi katırdan da beterdi

“Safkandır” dediler, ben inanmadım.

Arada bir kürsülere çıkardı

Nara vurur yeri/göğü yıkardı

Uzak görür, uzaklara bakardı

“Bakandır” dediler, ben inanmadım.

Tapular kestirdi toprağa, ota

Ayırdı namına binlerce kota

Yediği naneye, kırdığı pot’a

“Destandır” dediler, ben inanmadım.

Özünü yokladım özünde nur yok

Dilinde edep yok, sözünde nur yok

Kalbinde itikat, yüzünde nur yok

“Sultandır” dediler, ben inanmadım.

7 Ağustos 1995

(Yasaklı Rüyalar)