Sıcak Afrika'nın Siyah Ağıdı

Önce ellerinde İncil,

Sonra omuzlarında tüfekle geldiler.

Evleri, ekinleri bizim olan topraklara

Uzak ülkelerin uğursuz insanları...

Ne hakla geldiler anam,

Ne hakla geldiler?

“Allah bir” dediler inanıverdik

Anlatmadılar kullar arasındaki farkı.

Zulüm üstüne zulüm yığdılar;

Korku üstüne korku.

Siyah derili insan öğüttü dur-durak bilmeden,

Kurdukları medeniyet çarkı..

Misafir olmak, dost olmak dururken

Şart mıydı ellerinde ilah olması?

Bizde de vardı iki el, iki ayak, iki göz

Bizim de yüreğimiz vardı, biz de bilirdik sevmeyi

Suç muydu derilerimizin siyah olması?

Dövdüler, vurdular, sürdüler

Çocuklarımızı bile öpüp-koklayamadık.

Bize ait olan her şeyimizi

Yeni efendilerimiz aldılar

Namusumuzu bile saklayamadık.

Günü, ayı, yılı yok, her zaman

Gökyüzünü kızıla boyadı akıttıkları kan.

Köle yaptılar bizi beyaz medeniyete

Götürdüler madenlerimizi,

Meyvelerimizi, çocuklarımızı..

Ve işte onlardan geriye kalan:

Boş bir kilise

Taş bir kule

Bronz bir çan..

Gel bunları da götür gideceğin yerlere

Adaletsiz medeniyetin babası

Ölçüsü menfaat olan

Beyaz insan..

24 Mayıs 1985

Beşinci Mevsim