Abdurrahim Karakoç Şiirleri
Şiirler
361–368 / 368 şiir · sayfa 13/13- Yolların Sonu
Bilir misin hancı, bugüne kadar Hanından kaç yolcu çıktı bu yola? Sıladan gurbete giden yolcular Kaç damla gözyaşı döktü bu yola?…
- Yoruldum
Beni dinleyin dostlar, haberiniz yok sizin Çağlayıp aka aka ırmaklarım yoruldu... Bedelini ödemek isterken sevginizin Düşünüp yaza yaza parmaklarım yoruldu.…
- Yorulursun
Yorulmam deme gönül mutlaka yorulursun Ortada seyrederken kenara savrulursun Zamanın tenceresi, penceresi çok farklı Temmuz’da buz tutarsın, Ocak’ta kavrulursun..…
- Zavallı Milletim
Gâvura benzetildik kanunların zoruyla Alnımızdan öpüldük on metrelik boruyla Çalındı tarihimiz, yandı geleceğimiz Yatıyor-kalkıyoruz her gün aynı soruyla..…
- Zavallılar Arkada
Kevser bardakları atıldı raftan Her şaraba KÜP olanlar ön safta. İffet timsalleri kovuldu saftan Her bebeğe TÜP olanlar ön safta.…
- Zayıfım Sanma
Ya Allah,deyince yedi zinciri Kıracak güçtesin, zayıfım sanma. Fikir koşusunda çok dingişleri Yoracak güçtesin, zayıfım sanma.…
- Zıpır Tavrı
Bir evrimci zıpıra sorsanız işte cevap: Haham ne derse doğru, müftü ne derse yanlış Allah'a uymak günah, şeytana uymak sevap Papaz ne yerse doğru, imam ne yerse yanlış..…
- Zikrullah
Sular aşka gelir, coşar Hak diye Başın taşa vurur vurur hû çeker. Rüzgâr dağdan dağa koşar Hak diye Arada bir durur durur hû çeker.…