İki Paralık Adamlar

Siz mesela Emire’ler, Mehmet’ler

Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

Siz aklı kısalar, derdi dehşetler

Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

Sarmış kalbinizi bir çelik perde

Aşk duygunuz mahkûm kalmış içerde

Ağlanacak, hatta ölecek yerde

Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

Huzurlu bir lokma yiyemiyenler

Gönlünce bir urba giyemiyenler

Haksızlığa “hayır” diyemiyenler

Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

Yoksulluk bir yanda, zulüm bir yanda

Farzet ki hastasın bir yıkık handa

Gülmenin çılgınlık olduğu anda

Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

Siz her saat sarhoş, her zaman toklar

Eğlenceden gayri kaygusu yoklar

Aç komşuyu düşünmeyen Buldog’lar

Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

Ne desem, ne yazsam hepsi nafile

Düzelmez hâliniz itiraf ile

Gülmek yüz kızartan suç olsa bile

Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

Ar-namus denince kaldır öte at

Millet davasına yanaşma yan yat

Ruh gebermiş, deri diri! .. Bu ne halt?

Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

İmandan-ahlaktan soysalar sizi

Beton heykel gibi koysalar sizi

Şöyle böğrünüzü, ya midenizi

Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

Siz iki paralık gülünç kişiler

Hop demeden dişleriniz ışılar.

Siz şuur yoksulu sebep başılar

Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

(Vur Emri)