Dokuz Yönlü Dert

Açılmış çığırdan dosta gidemem,

Ayaklarım ize sığmaz.. ölürüm.

Yaşarım, duyarım, tarif edemem;

Düşüncem var, söze sığmaz.. ölürüm.

El alır, göz görür, iş çıkar işten;

Arsızlar doluyu doyurur boştan.

İki gün misafir gelse bir kıştan,

Doksan günlük yaza sığmaz.. ölürüm.

Kara çıkar, ak’ı derin eşince;

Gece uzun, uyku yoğun, düş ince..

Bir derdim var, yer götürmez düşünce;

Bir derdim var, yüze sığmaz.. ölürüm.

İriler “aşk” koydu açlığın adın;

Diriler pisledi ölümün tadın.

Zamana hükmeder üçbuçuk kadın,

Gördüklerim göze sığmaz.. ölürüm.

KARAKOÇ’um, bir sevdanın düşkünü,

Deli-dolu gerçek yaşar, düş günü.

Diriler var, çıplak gezer kış günü;

Ölüler var, beze sığmaz.. ölürüm.

(Vur Emri)